آداب ایستادن

آداب ایستادن

ایستادن از آداب زندگی است زیرا اگر ما درست نتوانیم بایستیم باعث می شود ستون فقرات ما آسیب ببینند.

سر را بالا نگاه دارید، قـائــم و راست، سـر را بـه جلو و چانه را به داخل بدهید، چانه را به عقب و یا پهلو کج نکنید، قفسه سینه را جلو نگاه داشته و استخوان کتـف را عقب نگاه دارید، زانـوها را صـاف نـگاه داشته و فرق سرتان را به سـمت سـقف بکشید، شکم را بداخل دهید، باسن را بـه عقب و یا جلو کج نکنید.

سعی کنید به مدت طولانی در یک وضعیت نیاستــیـد امـا هــرگاه مجبور به این کار شدید، سعی کنـید یـک پـای خـود را با قـرار دادن روی یـک جعـبه و یا چهار پایه بالا نگاه دارید و پس از مدتی پـای بـالا آمـده را بـا پـای دیگـر عوض کنید.

هنگام ایـستادن وزن خـود را روی هـر دو پا توزیع کرده و بیشترین وزن خود را به روی زیر انگشت شست پا اعمال کنید و نه پاشنه پا بـهتـر اسـت پـاها را نـیز به اندازه عرض شانه از هم باز کنید. کفش پاشنه کوتاه و راحت به پا کنید.

آداب نشستن

آداب نشستن

ما بیشتر اوقات نشسته ایم پس باید آداب نشتن هم یاد بگیریم.

برای اینکه طرز صحیح نشستن را انجام دهید، صاف و قائم بنشینید، کمر راست و شانه‌ها به عقب باشد. بـاسـن شـما بـاید با پشت صندلی در تماس باشد، سـه قـوس طبـیـعی بـدن بـایـد حـین نـشسـتن حـفـظ گـردنـد و وزن بدن را به طـور مسـاوی روی دو سوی باسن خود تـوزیع کنـیـد.

زانوها باید هم سطح باسن و یا بـالاتـر از آن قرار گیرد برای این کار می‌تـوانید از یک چهار پایه استفاده کنید، پاها نباید روی یکدیگر قرار گیرند، سعی کنید در یک وضعیت بیش از ۳۰ دقیقه ننشینید. برخیزید و پس از انجام دادن چند حرکت کششی مـجـدداً بنشینید.

آداب راه رفتن

آداب راه رفتن

 ما برای سالم نگهداشتن پاهایمان باید دزست راه برویم و این مطالب در باره این موضوع است.

سر را بالا نگاه داشته و با چشم‌هایتان مستقیم به جلو نگاه کنید. شانه‌های خود را در یک راستا با مابقی بدنتان حفظ کنید.

حرکت طبیعی بازوها هنگام راه رفتن را مختل نکنید (حرکت دست و پای مخالف). پاها را در یک راستا و موازی هم قرار داده و به اطراف منحرف نکنید.

آداب زندگی چیست؟

آداب زندگی یکی از شاخه های مهارت های زندگی است پس مهم است که ما این مطالب را یاد بگیریم زیرا برای همه ما در زندگی می توانند مفید باشند پس خوب به این مطالب دقت کنید و امیدوارم که تمامی مطالب های این وبلاگ برای شما مفید باشد.

 

 

برای دیدن جداگانه موضوعات بر روی یکی از موضوع هایی که در موضوعات وب وجود دارد کلیک کنید.

آداب زندگی پیامبر اکرم (ص)

آداب نماز پیامبر(ص)
در کتاب «مکارم الاخلاق» روایت شده که رسول خدا(ص) فرمودند: «نور چشم من در نماز و روزه قرار داده شده است؛ یعنی آن دو را از هر چیز دوست‌تر دارم.» در کتاب «امالیِ» شیخ طوسی از رسول خدا(ص) روایت شده که فرمود: «ای اباذر! خدای عزّوجلّ روشنی چشم مرا در نماز قرار داده و آن را محبوب من گردانیده، همچنان که طعام را بر گرسنه و آب را بر تشنه محبوب ساخته است.» سپس فرمود: «آدم گرسنه با خوردن غذا و تشنه با نوشیدن آب سیر می‌شود؛ امّا من با خواندن نماز سیر نمی‌شوم.»
۱. نمازهای مستحبّی پیامبر(ص): پیامبر(ص) دو برابر نمازهای واجب، نماز مستحبّی به جا می‌آورد، ایشان هنگام اذان ظهر هشت رکعت نافله، چهار رکعت نماز ظهر و سپس هشت رکعت نافله و چهار رکعت نماز عصر، سه رکعت نماز مغرب و سپس چهار رکعت نافله و چهار رکعت عشا و دو رکعت نمار شفع، سپس هشت رکعت نماز شب و سه رکعت وتر (۲ رکعت شفع و یک رکعت وتر) و دو رکعت نماز نافله صبح و دو رکعت نماز صبح به جای می‌آورد.
۲. نماز جماعت پیامبر(ص): در «تنبیه الخواطر» آمده است که لقمان می‌گوید: پیامبر(ص) صفوف ما را منظّم می‌کرد که گویا مانند چوب‌های تیر هیچ گونه کجی نداشت و گاهی که می‌دید ما غفلت داریم، تذکّر می‌داد و بنابراین روزی هنگام تکبیر＼ ‌الاحرام متوجّه مردی شد که سینه‌اش جلوتر از دیگران است. فرمود: بندگان خدا، صفوف خود را منظّم کنید؛ وگرنه بین دل‌هایتان اختلاف و تفرقه خواهد افتاد. پیامبر(ص) در نماز دست‌ به شانه‌های ما می‌گذاشت و می‌فرمود منظّم و صاف بایستید؛ وگرنه دل‌هایتان دچار تفرقه خواهد شد.

آداب قرائت قرآن پیامبر(ص)
شیخ ابوالفتوح رازی در «تفسیر» خود نقل کرده که رسول خدا(ص) نمی‌خوابید تا مستحبّات را تلاوت کند و می‌فرمود:در این سوره‌ها آیه‌ای است که از هزار آیه برتر است»، گفتند: چه سوره‌هایی است، فرمود: «سوره حدید، حشر، صف، جمعه و تغابن.»در کتاب «مجمع ‌البیان» روایت شده که حضرت علی(ع) فرمود: رسول خدا(ص) سوره «سبّح اسم ربّک الاعلی» را دوست داشت و فرمود: اوّل کسی که گفت: «سبحان ربّی الاعلی» همانا میکائیل بود.»در مجمع البیان آمده است: پیامبر(ص) وقتی که سوره اعلی را می‌خواند، می‌فرمود: «سبحان ربّی الاعلی».

آداب دعا کردن پیامبر(ص)
دعای پیامبر(ص) هنگام برخاستن: هنگامی که پیامبر(ص) از جایی برمی‌خاست، می‌فرمود: «سبحانک الّلهمّ و بحمدک اشهد ان لا اله ‌الّا انت استغفرک و اتوب الیک؛ یعنی منزّه هستی ای خداوند که به ستایش تو مشغولم گواهی می‌دهم که جز تو خدایی نیست و از تو آمرزش می‌خواهم و به سوی تو توبه می‌نمایم.»
دعای پیامبر(ص) هنگام نگاه کردن در آینه: پیامبر(ص) وقتی که در آینه نگاه می‌کرد، می‌فرمود: «الحمدالله الّذی اکمل خلفی و احسن صورتی و زان منّی ماسان من غیری و هدانی للاسلام و من علی بالنبوّه» به این معنا که ستایش خداوندی را که آفرینش من را کامل و صورت من را زیبا قرار داد و مقابل عیب دیگران مرا زینت بخشید، به اسلام هدایتم کرد و با نبوّت، نعمت بزرگی به من عطا کرد.

شمایل پیامبر اکرم(ص)
پیامبر اکرم(ص) در دنیا و ناملایمات آن، هرگز به خشم نمی‌آمد و چون حقّی پایمال می‌شد، از شدّت خشم کسی او را نمی‌شناخت و از هیچ چیز پروا نداشت تا آنکه حق را یاری کند.امام حسین(ع) در خصوص برخی ویژگی‌های آن حضرت می‌فرماید: «از پدرم از وضع داخلی رسول خدا(ص) سؤال کردم، پس فرمود: «به منزل رفتنش به اختیار خود بود و چون به منزل تشریف می‌برد، اوقات خویش را به سه بخش تقسیم می‌کرد: قسمتی را برای عبادت خدا و بخشی برای اهل بیت خود و جزئی را به خود اختصاص می‌داد.
آن بخشی را که مربوط به خودش بود، به صادر کردن دستورهای لازم به خواصّ اصحاب و رسیدگی به کارهای عمومی مردم صرف می‌کرد.» در جای دیگر امام حسین(ع) می‌فرماید: «از پدرم امیرالمؤمنین(ع) از سیره رسول خدا(ص) در خارج از منزل پرسیدم، فرمود: «رسول خدا(ص) زبان خود را از غیر سخنان مورد لزوم باز می‌داشت و با مردم انس می‌گرفت و آنان را از خود دور نمی‌کرد، بزرگ هر قومی را گرامی می‌داشت و او را بر قومش حاکم می‌کرد».»
باز هم از امام حسین(ع) نقل است که فرمود: «به طور دائم خوشرو و خوشخوی و نرم‌خوی بود، خشن و درشتخو و فحّاش و عیبجو نبود و کسی را زیاد مدح نمی‌کرد و از چیزی که به آن رغبت و میل نداشت، غفلت می‌ورزید و به طوری که مردم از او نه مأیوس و نه ناامید می‌شدند. هرگز کسی را سرزنش نمی‌کرد و از او عیب نمی‌گرفت و لغزش و عیب‌های مردم را جست‌وجو نمی‌کرد و سخن نمی‌گفت: مگر در جایی که امید ثواب در آن داشت.»
امام محمّد غزالی در کتاب «احیاء العلوم» خود، پیرامون برخی از آداب و سنن پیامبر اکرم(ص) می‌گوید: رسول خدا(ص) گفتارش از همه فصیح‌تر و شیرین‌تر بود، سخنانش همه کوتاه و جامع و خالی از فضول و وافی به تمام مقصود بود و کلمات گفتارش به یکدیگر پیوستگی داشت.
رسول خدا(ص) در خصوص خصوصیّات فردی خود در جایی می‌فرماید: «بدانید که هر عبادتی در ابتدا شدّت و افراطی دارد، بعد این حالت به فترت و سستی بر می‌گردد، پس کسی که شدّت عبادتش بر طبق سنّت من بشود، راه را پیدا کرده و هر کس مخالف سنّت شد، گمراه گشته و عمل او تباه خواهد بود، مردم بدانید من نماز می‌خوانم، می‌خوابم، روزه می‌گیرم، افطار می‌کنم،می‌خندم و گاهی می‌گریم. پس هر کس از راه روشن سنّت من اعراض کند، از من نیست.»

آداب معاشرت پیامبر اکرم(ص)
در این باب نیز روایات بسیاری نقل شده که هر یک بیانگر خلق و خوی و آداب معاشرت نیکوی پیامبر اکرم(ص) است که می‌تواند راهنمای مناسبی برای پیروان آن حضرت باشد.دیلمی در کتاب «ارشاد القلوب» روایت کرده که: آن حضرت اگر به خوردن چیزی دعوت می‌شد، آن را کوچک نمی‌شمرد؛ هر چند خرمایی پوسیده باشد.‌ مخارج زندگی ایشان سبک و دارای طبع بزرگ و خوش معاشرت و خوش‌رو بود.
بدون اینکه بخندد، همیشه تبسّمی بر لب داشت، بدون اینکه چهره‌اش درهم کشیده باشد، اندوهگین به نظر می‌رسید، بدون اینکه از خود ذلّتی نشان دهد، همواره متواضع بود، بدون اینکه اسراف بورزد، سخی بود. دل‌نازک و به همه مسلمانان مهربان بود و هرگز دست طمع به سوی چیزی دراز نکرد.
تواضع و فروتنی از خصوصیّات بارز آن حضرت بود تا آنجا که ایشان در جایی می‌فرماید: «از چند چیز تا هنگام مرگ دست بر نمی‌دارم، روی زمین با بردگان غذا خوردن، لباس پشمینه پوشیدن و به کودکان سلام کردن تا اینکه بعد از من سنّت شود.»در کتاب «اخلاق» از ابوالقاسم کوفی نقل شده که گفت: رسول خدا(ص) برای خود از کسی انتقام نگرفت؛ بلکه از آنان که آزارش می‌دادند، می‌گذشت و آنان را عفو می‌کرد.
پیامبر(ص) نیز در روایات مختلف به رفتار و آداب معاشرت خود اشاره کرده است؛ چنان که در کتاب «کافی» از امام صادق(ع) در حدیثی از پیامبر(ص) روایت شده که فرمود: «پروردگارم! به من فرمان داد که مسلمانان فقیر را دوست بدارم.» همچنین در حدیثی از رسول خدا(ص)‌ نقل شده که فرمود: «جبرئیل از جانب پروردگارم بر من نازل شده و گفت: ای محمّد بر تو باد که حسن خلق را بر خود ملازم سازی؛ زیرا که بدخلقی خیر دنیا و آخرت را از بین می‌برد»، سپس آن حضرت فرمود: «آگاه باشید که شبیه‌ترین شما به من کسانی هستند که اخلاقشان از همه نیکوتر باشد.»
خداوند بزرگ نیز در قرآن کریم هنگامی که می‌خواهد پیامبر اکرم(ص) را به انسان‌ها معرفی کند، بزرگ‌ترین مدالی را که به برگزیده‌اش می‌دهد، ستایش خلق نیکوی اوست، به طوری که خطاب به آن حضرت می‌فرماید: «انّک لعلی خلق عظیم؛ به راستی که ای پیامبر تو به نیکو خلقی آراسته‌ای.»

آداب مهمانی دادن

به عنوان « میزبان » موارد زیر را در نظر داشته باشید :
ـ همیشه آمادگی مهمان ناخوانده را داشته باشید، پس سخت نگیرید.
ـ آغازكننده گفت‌وگو باشید و جویای احوال شوید، اجازه ندهید سكوت طولانی برقرار شود.
ـاز مطرح‌كردن موضوعاتی كه بر سر آنها اختلاف‌نظر وجود دارد، خودداری كنید.
ـ خویشتنداری كرده و مسائل خانوادگی و اختلافات را در حضور مهمان مطرح نكنید.
ـ هنگام پذیرایی، از قیمت میوه‌ها و خوراكی‌ها جلوی مهمان صحبت نكنید.
ـ شایسته نیست میزبان اول برای خودش غذا بكشد.
ـ در حضور مهمان اگر به هر دلیلی عصبانی شدید، خود را كنترل كنید، چرا كه از اعتبار شما كاسته می‌شود.
ـ سر سفره به همه مهمانان به یك چشم نگاه كنید. (به یك نفر توجه خاص نكنید)
ـ‌ هنگام غذا خوردن، اجازه دهید مهمان راحت باشد و از هر غذایی كه دوست دارد استفاده كند.
ـ‌ هنگام خداحافظی مهمان را بدرقه كنید و حتی‌الامكان تا قبل از حركت وی در را نبندید.

حق همسایگی را بجا آورید :
ـ در كار همسایگان خود تجسس نكنید و در مسائل خصوصی آنان دخالت ننمایید.
ـ برقراری روابط نزدیك و صمیمانه با همسایگان خوب است، ولی این ارتباط اگر بیش از حد باشد، آزاردهنده می‌شود.
ـ در اوقات استراحت همسایگان، با كوبیدن میخ به دیوار، استفاده از جاروبرقی یا ایجاد صداهای مشابه، مزاحم همسایه‌ها نشوید.
ـ از غیبت و بدگویی در مورد سایر همسایه‌ها بپرهیزید.
ـ برای رفع نیازهای شخصی از همسایگان خود انتظارات بیجا نداشته باشید.
ـ در محیط‌های آپارتمانی سر و صدا، دویدن، بالا و پایین پریدن بچه‌ها را كنترل كنید.
ـ ابراز همدردی هنگام مشكلات و اعلام آمادگی برای كمك به همسایگان از اصول نزاكت و ادب است.
ـ هنگام خروج مهمانانتان از آپارتمان، با صدای آرام با آنها خداحافظی كنید. به مرور این رفتار شما الگوی حفظ سكوت و آرامش برای دیگر همسایگان خواهد بود.

آداب معاشرت

آداب معاشرت فقط مختص رفتار شما سر میز غذا نیست، آداب معاشرت انعکاسی از چشم انداز کلی شما در روابط اجتماعی و زندگی جمعی است. اینکه در اتوبوس شلوغ جایتان را به پیرزنی که ایستاده است ندهید، چیزی در مورد شما به همه آنهایی که بیننده هستند می فهماند – اینکه حاضر نیستید لحظاتی راحتی خود را به خاطر دیگری به خطر بیندازید.

 

در اکثر موقعیت ها، تصویر و ظاهر شما بخشی از چیزی نیست که توصیف کننده شماست؛ بلکه همه آن چیزی است که شما را توصیف می کند. کسانیکه چیزی در مورد شما نمی دانند با تنها اطلاعاتی که در دست دارند جای خالی ها را پر می کنند، و آن چیزی نیست جز آنچه از رفتار و کردار شما می بینند. صرفنظر از فکری که شما در مورد خودتان دارید، یک عادت اجتماعی بد می تواند معیار فکر دیگران نسبت به شما شود: هر کسی که ببیند شما غذایتان را با دهان باز می جوید خیلی قبل از اینکه شغل یا تخصص شما را به خاطر بسپارد، آنرا به یاد خواهد آورد.

 

معرفی نکردن افراد

 

چه در یک موقعیت شغلی باشید و چه اجتماعی، اگر فراموش کنید که دو نفر را به هم معرفی کنید، بسیار زشت و ناشیانه به نظر خواهد رسید زیرا شما تنها آشنای مشترک آنها هستید.
قوانین پذیرفته شده ای برای نحوه معرفی کردن حرفه ای وجود دارد (مثل اول گفتن نام فردی که از نظر حرفه ای مقام بالاتری دارد)، اما هیچکدام از آنها به اندازه اینکه یادتان نرود آنها را به هم معرفی کنید، مهم نیست.

 

تکان ندادن به خود برای تلفن حرف زدن

 

تقریباً در همه موقعیت های اجتماعی، آنهایی که در اتاق شما شریک هستند بیشتر از کسی که به شما زنگ یا پیامک می زند، مستحق توجه شماست. این مسئله وقتی سر میز شام یا موقعیت شخصی مشابهی هستید، قابل توجه تر خواهد بود اما برای هر موقعیتی که تنها نباشید صدق می کند.
حتی اگر با افرادی کاملاً غریبه در یک صف ایستاده باشید، سعی کنید تا جایی که ممکن است تماس تلفنیتان را برای خودتان نگه دارید.

 

 

 

بحث کردن سر یک صورتحساب

 

این یک قانون ساده برای موقعیت های غذا خوری دسته جمعی در بیرون از منزل است: همیشه برای پرداخت کردن یا سهیم شدن در پرداخت آماده باشید. باید پیش بینی کنید که یکی از اعضای گروه به خود اجازه بدهد که غذایی فوق العاده گران سفارش دهد.
اگر چنین مسائلی بارها موجب اذیتتان بوده است، به جای اینکه در رستوران سر صورتحساب بحث کنید، در موقعیتی دیگر با آن برخورد کنید. علاوه براین، خیلی راحت می توانید در چنین موقعیتی نشان دهید که فردی بخشنده و بزرگوار هستید.

 

دیر رسیدن

آدمها دوست دارند که حس کنند بر آنها ارزش گذاشته می شود و اگر به دنبال راهی مطمئن هستید که به کسی نشان دهید هیچ ارزشی برای او قائل نیستید، دیر سر قرارتان با او برسید. می توانید ۲۰ دقیقه دیرتر با یک توضیح خوب و منطقی برسید اما بالاخره بهانه شما هر چه که باشد، فرد مقابل به این فکر خواهد کرد که چرا باید بیش از شما برای رابطه تان ارزش و احترام قائل باشد.
بخصوص در یک موقعیت کاری، در برخورد با مشتریان و رئیس، دیر رسیدن راهی بسیار عالی برای جدا کرن کارمندان توانا و ملاحظه کار و کارمندان بهانه گیر و بی توجه است.

 

تقدیم نکردن محل نشستن خود

به همان ترتیبی که بسیاری از قوانین آداب معاشرت برای این طراحی شده اند که فردی خودمحور به نظر نرسد، قانون “تقدیم محل نشستن خود به فردی که نیاز بیشتری به آن دارد” یکی از اصول شخصیتی اساسی انسان بوده و هیچ نیازی به بحث درمورد سیاست های جنسیتی ندارد.
شاید آن زن باردار یا پیرزن ناتوان آنقدرها نیازی به صندلی شما در اتوبوس نداشته باشند و شاید شما روز بسیار بدی داشته اید، پاهایتان درد می کند و اتوبوس هم پر از آدم های بدبخت و بیچاره است اما به هر ترتیبی هست از نیاز خود چشم پوشی کرده و صندلیتان را به فردی نیازمندتر تقدیم کنید.

فقط درمورد خودتان حرف بزنید

خودپرستی اصلاً خصوصیت جالبی نیست. درست است که بعضی افراد بخاطر غرور و خودخواهی که دارند افراد را به سمت خود جذب می کنند اما دلیل نمی شود که شما هم از آنها تقلید کنید. اینکه در مکالمات و گفتگوها فقط خودتان حرف بزنید و به هیچکس اجازه حرف زدن ندهید هم اصلاً کار زیبایی نیست چون دقیقاً همان نتیجه را دارد.
اجازه بدهید دیگران هم نظراتشان را بگویند و وقتی از شما سوال می کنند نیازی نیست برای همه سوالات سه ساعت جواب بدهید. سعی کنید از دیگران سوال کنید این باعث می شود احساس کنند به جز خودتان برای دیگران هم ارزش قائل هستید.

آداب مهمانی رفتن

آداب مهمانی رفتن مثل آداب مهمانی دادن مهم است و امیدوارم این مطالب درباره این موضوع برای شما مفید باشد.

اول از همه بدون خبر به مهمانی نرویم چون امکان دارد شما آنجا بروید ولی کسی آنجا نباشد یا خانه آنها مرتب نباشد.

دوم بچه های میزبان را دعوا نکنیم و یا در جایی خلوت به آنها تذکر بدهیم.

سوم از چیزهایی نخواهیم که در توان آنها نباشد.

چهارم بهتر است به پختن غذا و یا جمع کردن بشقاب و سفره به میزبان کمک کنیم.

هنگام صحبت کردن مراقب حرف هایمان باشیم یعنی درباره کسی غیبت نکنیم یا بحث های سیاسی نکنیم و بحث هایی مثل این.

آخر مهمانی هم از میزبان و بچه هایش خداحافظی کنیم.

آداب غذا خوردن

بیشتر مردم وقت خود را صرف غذا خوردن می کنند پس آداب غذا خوردن یکی از آداب مهم زندگی است.

یکی از آداب غذا خوردن این است که زوج متاهل روبه روی هم بنشینند یا بزرگان خانواده سر سفره بنشینند.

دیگر اینکه هنگام خوردن غذا سر و صدا تولید نکنیم.

لقمه را کوچک بر داریم و با عجله غذا نخورم.

هنگامی که دهنمان پر است با یکدیگر صحبت نکنیم یا اگر کسی غذا می خورد و دهنش پر است صبر کنیم تا غذایش تمام شود بعد صحبت بکنیم.

به صورت خوابیده غذا نخوریم.

آخر سوپ یا نوشیدنیمان هورت نکشیم .